W Korei robi się
coraz goręcej i to nie ze względu na pogodę. Rosja, a także Chiny, które starały się
stać po stronie swoich komunistycznych przyjaciół, zajmują coraz bardziej
neutralne stanowisko. Tymczasem Stany Zjednoczone i Korea Południowa coraz
bardziej obawiają się ataku Kim Dzong Una i Pjongjangu.
Gdyby tak 4 z wyżej wymienionych państw użyły pewnego
przycisku, powierzchnia naszego globu mogłaby się diametralnie zmienić. Na
razie nie obierałbym jednak aż tak czarnego scenariusza, ale jak mawiali
starożytni Czesi „never say never”. Mawia się także, że kto mieczem wojuje, ten
od miecza ginie. Po co więc amerykańskie bombowce B2 przelatywały przez
terytorium komunistycznej Korei? Po co te prowokacje? Dyplomaci z USA mówią
tylko, że mają swoje sprawy i nie muszą się z tego tłumaczyć. Tymczasem, gdyby
Kim Dzong Un zachował się tak, jak niepełnosprawny sprinter Oscar Pistorius,
mógłby zestrzelić bombowce B2, twierdząc, iż sądził, że to atak ze strony USA.
Lekkoatletyczny reprezentant RPA wyszedł z aresztu po wpłacie kaucji, więc być
może młody Kim Dzong też by się jakoś wywinął?
Z pewnością daleko mi do stawania w obronie koreańskiego
wodza z Partii Pracy. Dziwi mnie jednak kaganek pokoju i oświaty, który noszą
uzbrojeni po zęby żołnierze USA. W pewnym sensie ich wyprawy do Iraku, czy
Afganistanu przypominają mi apokryficzne wyprawy krzyżowe. Ot, wspaniali
Amerykanie będą nawracać świat. Może z pomocą przyjdą im Żydzi, którzy
wprowadzają w życie nową wersję holocaustu, nawracając naród palestyński.






